Op een koude, kraakheldere zaterdagmiddag in november werd de winkelende passant op de Rotterdamse Meent getrakteerd op een bijzondere instant barbecue: prikkers met gegrilde garnalen, Japanse soba – noedelsoep met tempura – en rolletjes savooiekool met champignons gingen rond, kinderen dronken chocolademelk met Chinese kruiden en in de bomen hingen lampjes. De naam: Urban Guerrilla Cooking (UGC), een nieuw fenomeen in de stad.

Het lijkt zo’n simpel idee, en toch moet je er maar opkomen: letterlijke ‘haute cuisine’. “Een luchtballon is eigenlijk net een heteluchtoven,” vertelt Angélique Schmeinck. “En ineens dacht ik: zou ik daar niet iets in kunnen hangen?” In 2003 ging de eerste Culi-Air-ballon de lucht in, en sindsdien proeven er regelmatig groepen mensen een drie-gangenmenu op grote hoogte.

De Zuid-Koreaanse Hee-jin Won (1977) observeerde zowel in haar thuisland als in Europa dat mensen een gevoel van geluk en genot konden ondervinden aan het daadwerkelijk bereiden van eten. “Maar dat waren uitzonderingen,” zegt Won. “De meeste mensen koken niet meer, maar produceren voedsel. Dat is wat anders.” Voor haar afstudeerproject aan de Design Academy in Eindhoven nam ze het maken van dumplings (gestoomde, gebakken of gefrituurde pasteitjes uit de Aziatische keuken) als basisconcept, en bedacht een manier om mensen samen te laten genieten van het kookproces.

Voordat je champignons of andere paddestoelen uit het schap van de supermarkt haalt, zijn ze gekweekt, geoogst, bewerkt, geconserveerd en getransporteerd naar de winkel. “Stel dat je dat productieproces zou kunnen comprimeren”, dacht Agata Jaworska. De van oorsprong Poolse ontwerpster kwam op het idee om paddestoelen in biologisch afbreekbare doosjes te zaaien en ze tijdens het transport te laten groeien zodat de consument het product oogst als hij het aanschaft. “Transport is tijd- en ruimteverlies.

‘Neau’ staat er op de chique blauwe waterflesjes van ontwerpbureau Vandejong. De flesjes worden leeg aangeschaft en zijn bedoeld om gevuld te worden met kraanwater: een kritisch commentaar op door reclames gepropageerde lifestyles waarin duur bronwater de belofte wekt van puurheid voor de drinker. De opbrengsten van de lege flesjes, die ongeveer evenveel kosten als een gevuld exemplaar Evian, komen ten goede aan drinkwaterprojecten in de derde wereld.

Schoenen, schoenen en nog eens schoenen. Het rapnummer Lik me zoluh van Salah Edin is een ode aan de sneaker. De afstuderende Jøran van der Zee (26, Image & Media Technology) vertaalde muziek en tekst naar een videoclip. Live action, green screen, animatie, 3d, stop motion: Van der Zee gebruikte al deze technieken op een voor Nederlandse begrippen ongekende manier.

Andrew Verhulp (23, master of arts in European media) en Elmar Kruitwagen (22, zelfde studie) namen het klassieke concept van het panopticum – de theorie dat mensen zichzelf controleren en disciplineren wanneer ze in de gaten worden gehouden – in een tijd van surveillancecamera’s en digitale slotgrachten.

Wie in de Rotterdamse Witte de Withstraat, kunstader van de stad, willekeurig een hoek om gaat kan zomaar oog in oog komen te staan met Trotamundos (globetrotter): een paard dat galoppeert richting de vrijheid, de vlekken van zijn vacht vormen de vijf continenten. De zon kijkt treurig toe, en onder dit alles representeren twee veelkleurige gezichten de culturele diversiteit van Rotterdam. Het onlangs onthulde werk is van de hand van de Chileens-Rotterdamse muurschilder Jorge ‘Kata’ Nuñez.

TENT. is op de designtoer: waar de expositieruimte aan de Rotterdamse Witte de Withstraat zich voorheen exclusief wijdde aan beeldende kunst van Nederlandse makelij, lag deze herfst de focus op design. Dutch Design welteverstaan. Buurman Vivid (galerie en designplatform) vulde vrijwel de hele ruimte van TENT. met Dutch Design Port, de expositie die afgelopen lente in New York te bezichtigen was.

De bakker die vers brood uit de oven haalt, een olijfboomgaard naast een veld vol klaprozen, kinderen die spelen met een vlieger, felgekleurde waterpijpen met psychedelische designs, een festival voor moderne dans: het zijn één voor één realistische beelden van Palestina, maar niet de eerste die je associeert met het door conflict getroffen gebied in het Midden-Oosten.