Drie jaar geleden voltooiden Judith de Graauw en de broers Joep en Jeroen Verhoeven hun studie aan de Design Academy. Vrij snel daarna werden hun afstudeerprojecten al aangekocht door het Museum of Modern Art (MoMa) in New York, het Londense Victoria & Albert Museum en het Centre Pompidou in Parijs. Inmiddels runnen ze een fabriek in India met vijfenveertig man personeel om in de behoefte aan hun producten te voorzien. Wat is de sleutel tot hun succes?

“Maar goud en zilver gaan toch niet samen?” protesteren de studenten. “Jawel!” brengt Manish Arora ertegenin. “Hoe meer hoe beter. Ik wil meer glitters zien! Ik wil meer kleur! Ja, neem roze, de kleur van India!” De leerlingen van het Amsterdam Fashion Institute moeten even wennen aan de kruidige inbreng van de Indiase couturier, die hen begin mei een reeks workshops gaf. “Het is zo fout dat het mooi wordt,” fluisteren ze giechelend tegen elkaar.

‘Wouldn’t it be cool to just paint the whole thing’, Jeroen Koolhaas and Dre Urhahn said to one another in 2005, looking at the big slums rising above Rio de Janeiro. “It was one of those wild plans you sometimes have,” Koolhaas says. “We just finished shooting our film Firmeza Total, about hip-hop culture in the favelas, the enormous slums in Rio de Janeiro where one third of the city’s population lives.”

In de regel doen de architecten van West 8 niet mee aan open prijsvragen, maar de ideeënwedstrijd van EO Wijers voor het IJmeer konden ze niet laten liggen. “De vraagstelling was gericht op de randen van het IJmeer. Dat irriteerde ons. Niet de rand, maar die dode bak water is het probleem,” vertelt Riëtte Bosch, projectleider bij West 8. “Door erosie zitten zowel het IJmeer als het Markermeer vol kleideeltjes, er is veel vervuiling en op de oevers en het landelijk gebied wordt te pas en te onpas gebouwd. Wij hebben een plan bedacht dat al deze problemen het hoofd biedt.”

“Dertig jaar geleden sneed Krijn Giezen al onderwerpen aan die toen nog helemaal niet in de belangstelling stonden, zoals het hergebruiken van materialen, het bedenken van oplossingen voor het stijgende zeeniveau en het maken van conceptuele vormgeving,” vertelt Jan Wijle, hoofd van de afdeling kunst in de openbare ruimte en architectuur van het Haagse kunstcentrum Stroom. “Achteraf gezien kun je zijn werk beschouwen als een soort Droog Design avant la lettre. Hij liep altijd vooruit op de troepen en is in die zin een bron voor de huidige generatie ontwerpers.”

In het eerste beeld zien we een chocolade paashaas. Een heet strijkijzer wordt tegen zijn snuit aangezet. Langzaam stroomt de chocola in smeuïge, goudbruine golven langs het ijzer naar beneden. Een halve, holle pop blijft over. Dan is er een föhn. En een nieuwe paashaas. Het effect is mogelijk nog dramatischer: door de warme wind smelten de wangen, oren en ogen van het beestje tergend traag, op de maat van Nathan Larsons repetitieve, deprimerende muziek. Dramatisch valt de kop er af.

Precies vijftien jaar geleden begon de geëngageerde platenmaatschappij Putumayo met het uitbrengen van wereldmuziekcompilaties. Het label groeit nog steeds flink, ondanks de huidige malaise van bezuinigingen en gedwongen ontslagen in de muziekindustrie. Een van de redenen van hun succes is tekenares Nicola Heindl, die hun inmiddels 150 covers illustreerde in haar kleurrijke, naïeve stijl.

‘Curator for one day is Anna Houwen’, staat er op het beeldscherm. Daaronder staat een lijst videokunstwerken om aan te klikken en op een muur te projecteren in Montevideo, het Nederlands Instituut voor Mediakunst. “Hmmm,” peinst een bezoeker hardop, “Anna Houwen, die ken ik niet.” En dat is precies het punt. Als kunstliefhebber heeft Houwen vanaf haar eigen computer een dagprogramma mogen maken voor de tentoonstelling Video Vortex II. Samengesteld uit de online archieven van Montevideo.

Afgelopen november werd Coming Soon Arnhem geopend, volgens de initiatoren het eerste modewarenhuis van Nederland. Drijvende kracht is Judith ter Haar, die ervaring opdeed met het runnen van haar eigen modezaak Jones en verschillende Biënnalewinkels. Ter Haar: “We kopen kleding in van gerenommeerde labels als Lanvin en Viktor & Rolf, naast stukken van jonge ontwerpers als Mada van Gaans en Andbeyond. Daarnaast worden er workshops gegeven die verband houden met het vak product design en mode.”

Eind vorig jaar opende in Singapore de expositie Martí Guixé, 10 years of food design. De Catalaan Guixé was in 1997 een van de pioniers op het gebied van ‘food design’ en is er de afgelopen tien jaar mee blijven experimenteren. Overal ter wereld zijn Guixé’s invloedrijke projecten te zien geweest, in Nederland is zijn restaurant Food Facility voor Mediamatic (2005) het bekendst. Het kwam vlak na de ‘boom’ waarin de food design-initiatieven als paddestoelen uit de grond schoten.