De publieke, multiculturele jongerenzender FunX Radio houdt zich nog niet aan alle regels van de publieke omroep, maar blijft explosief in populariteit stijgen. Dat blijkt uit een rapport van TNO over de jongerenzender, dat gisteren is gepubliceerd. TNO noemt de zender een 'multiculturele showcase' en een voorbeeld in de communicatie met allochtone jongeren van uiteenlopende afkomst, die andere media maar moeilijk weten te bereiken.

Het is voor Nederlandse journalisten vrijwel onmogelijk toestemming te krijgen de Afghaanse provincie Uruzgan tebezoeken. De veiligheidssituatie in de zuidelijke provincie is te slecht om er op eigen gelegenheid heen te reizen, en het Amerikaanse leger weigert Nederlandse pers mee te nemen naar Uruzgan. Voor elke vorm van reizen in Afghanistan is toestemming nodig van de 'Coalition Forces'. In de praktijk zijn dat de Amerikaanse militairen.

De Belgische multiculturele organisatie Kif Kif geeft mediacursussen aan allochtone jongeren om hen beter te laten integreren in de maatschappij. ,,Er heerst een ontevreden onderbuikgevoel.’

Bevlogen en vurig zijn hun betogen voor verdraagzaamheid en diversiteit in België. Antropoloog Ico Maly (27) en historicus Hatim El Sghiar (26), beiden werkzaam bij de interculturele jongerensite Kif Kif, zitten in hun kantoortje annex studio in Brussel.

Wat doe je als er iemand in de chat rare dingen tegen je zegt? ,,Dan delete ik hem snel, misschien is het wel een kipnapper of zo,” was het antwoord van een van de kinderen van de katholieke basisschool Laurentius in Breda. Bamber Delver, directeur van de Kinderconsument was daar afgelopen week om met leerkrachten, leerlingen en ouders afspraken te maken over wat wel en niet kan op het web. Een klasgenoot verwoordde de reden van de bijeenkomst: ,,Er kan op internet iets met je gebeuren dat je helemaal niet wilt!”

Vanaf het beeldscherm op het podium wuift een zwaargebouwd monster met zijn klauw naar de toeschouwers. ,,Dat mannetje daar ben ik'', introduceert Bas Schat zichzelf door de luidspreker. Schat heeft net drie maanden vrij genomen van zijn werk om fulltime de virtuele wereld van de online multiplayer game Warcraft te verkennen.

De tijd dat computergames puur entertainment waren is voorbij. ‘Serious gaming’ is in ontwikkeling: games voor andere doeleinden zoals educatie, therapie en voor militaire training – Hamas en het Pentagon fabriceerden trainingsgames – en de laatste jaren steeds meer voor politieke en activistische doeleinden. Documentair worden deze spellen genoemd, omdat ze inzicht willen geven in bepaalde historische of actuele situaties. Ze gaan verder dan de traditionele documentaire: door hun interactiviteit creëren ze een ervaring.

‘We werden wakker gebeld met de mededeling: “Y’all ‘ve gotta get the hell outa there, the shit’s hitting the fan, the hurricane’s coming your way, traffic will be outrageous!” (...) De laatste middag maakte we nog een wandeling langs de Mississippi, de Sea Wall – helaas maar twee meter hoog – en door de prachtige zonovergoten French Quarter in New Orleans. De kleine huisjes werden langzaamaan dichtgespijkerd terwijl de toeristen nog even naar het ‘happy hour’ gingen. De bluesmuziek die uit de cafés kwam deed denken aan het orkest van de zinkende Titanic.’

Vraag aan tien mensen de stad Rotterdam te typeren, en je krijgt tien verschillende antwoorden. Elke Rotterdammer, er geboren of aan komen waaien, heeft zijn eigen band met de stad. Ook in de ontwerpsector. Eén ding komt echter steeds naar boven: de ruimte en de vrijheid die er zijn om te creëren. Letterlijk en figuurlijk. Hoewel veel subsidies zijn stopgezet, wordt er niet lang getreurd: de handen gaan weer uit de mouwen. Initiatieven genoeg.

Een echte speciaalzaak, dat is wat Yusuf Öztürk voor ogen had toen hij drie jaar geleden begon. Na tien jaar bij Adeniz in de hoofdstad begon hij voor zichzelf in Rotterdam met, naast muziek en instrumenten als de saz en darbuka, een grotere collectie films op video, video-cd en dvd. Vooral mensen uit de Turkse gemeenschap vormen zijn klandizie, naast een klein aantal Turks sprekende Bulgaren, en een handvol Nederlanders.

In de etalage liggen the Soprano’s, Fellini’s Satyricon en 2046 van Wong Kar Wai, binnen vraagt een klant naar Ronja, de Roversdochter. Bij de Cult Videotheek in Amsterdam staan 8000 films op video en dvd, van elke titel maar een of twee exemplaren. Er is een hele familiaire sfeer in de kleine, maar goed bezochte winkel. ,,Ik mats jullie altijd met de boetes,” zegt de medewerkster tegen twee schaamtevol kijkende klanten.