Beeldschone vrouwen met olijfgroene ogen en volle lippen. Jonge mannen met dure polshorloges en een zwoele oogopslag. Flitsende decors. Snelle montage. De allernieuwste technologieën. Kijkend naar de Arabische zender Rotana lijkt RTL 4 bijna een lokale omroep uit de jaren zeventig.

Een Marokkaanse jongen met de tekst ‘geitenneuker’ op zijn shirt, vrouwen die geschminkt en verkleed zijn als opblaaspop en hoofddoekjes van het merk Lonsdale: het kwam allemaal voorbij in de Rotterdamse danceclub Now&Wow.

Iedereen die wel eens een taxi heeft genomen in een Chinese stad weet, dat communiceren in het Engels geen echte optie is. Al bieden de Chinese karakters uit de reisgids uitkomst, dan nog is er een redelijke kans dat de chauffeur analfabeet is. Ook eten bestellen zonder menukaart kan er een heuse nachtmerrie zijn.

Wat heeft een oester te maken met het automerk Mercedes? En een pasgeboren baby met de lamswollen truitjes van Benetton? Wat doet die man met die blauwe paraplu toch in een reclame voor verzekeringen? Reclamemakers kiezen tegenwoordig vaak voor mooie, sfeervolle advertenties die nog iets te raden overlaten, die niet meteen de boodschap weggeven: raadseladvertenties. Merken als Diesel en Playstation doen niets anders.

Wat is Dutch Design? Staat de term – zoals Dingeman Kuilman, directeur van de Premsela Stichting voor Nederlandse vormgeving vindt – voor individualisme, tegendraadsheid en inventiviteit? Of is het simpelweg ontwerp, gemaakt in Nederland? De Nederlandse ontwerpsector worstelt met de vraag. Na het succes in het buitenland van onder meer Droog Design de afgelopen jaren lijkt de term Dutch Design te pas en te onpas te worden gebruikt. Is hij inmiddels oudbakken of juist uitermate actueel? En wat is zijn toekomst?

“Hanco Kolk tekent in New Yorker” kopte het deze zomer in NRC Handelsblad. De auteur van het stukje noemde onder andere Kamagurka en Joost Swarte als Nederlandse voorgangers van Kolk die voor het prestigieuze weekblad tekenen. Maar er ontbrak in het lijstje een Nederlander die regelmatig het weekblad opsiert: Jeroen Koolhaas. Sinds 2004 illustreert de Rotterdammer de rubriek About Town en af en toe The Critics van The New Yorker.

De Gouden Kooi gaat veel verder dan Big Brother. Tv-kenners zijn sceptisch, psychologen bezorgd. „Mensen zijn tot veel in staat als het om geld gaat.”

Ze krijgen volgens John de Mol alles wat een miljonair ook heeft: een Ferrari, een schaatsbaan en botox-party’s. En ze mogen alles bestellen wat ze willen, van roomservice tot massages en een prostituee.

Weblog van een internetverslaafde, Blog over open source software en Alles over technologie: van de 25 best gelezen weblogs in de Spaanse blogosfeer gaan er 20 over technologiegerelateerde onderwerpen. Tot voor kort was de gemiddelde blogger in Spanje dan ook een alleenstaande man van onder de 35 jaar, werkzaam in de ICT-sector.

Brief aan een jonge ontwerper: lees nooit designbladen, ze zullen je alleen maar afleiden. En deprimeren. Bezoek, in plaats daarvan, elke week een speelgoedwinkel om de magie van vormgeving te ervaren. Loop door je lokale winkelstraat alsof het het museum voor moderne kunst is. Behandel het museum voor moderne kunst alsof het je lokale winkelstraat is. En zo gaat de lijst nog even door.

Het conflict van het Israëlische leger met Hezbollah en Hamas treft vooral onschuldige burgers in Libanon, Israël en de Palestijnse gebieden. Vaak is het internet hun toevluchtsoord. Veel oorlogsslachtoffers schrijven over de bombardementen en massale stroom vluchtelingen op hun blogs, en gaan met elkaar in discussie over de aanleiding voor de oorlog en over oplossingen.