In 1993 – een jaar later voor de wereldmarkt – presenteerde de Colombiaanse zanger Carlos Vives zijn album Clásicos de la Provincia, met klassieke vallenatos – een volksmuziekstijl uit het noorden van Colombia – in een hedendaags jasje. Hoewel de folkpuristen sceptisch waren, sloeg het album nationaal en internationaal in als een bom en zette het Colombia – en de vallenato – in een klap op de muzikale wereldkaart. Zestien jaar, acht etnische fusion-albums en talloze hits later, keert superster Vives terug met Clásicos de la Provincia II. Hij koos vijftien even populaire vallenatos als op de eerste plaat, en ging nog verder in de arrangementen met gelikte elektrische gitaren en puntig rockdrumspel. Maar ook gaf hij de karakteristieke accordeon en een instrument als de gaita (inheemse fluit) weer een grote rol, waardoor het album toch doorspekt is met traditie. Bovendien ademen de zang en de sfeer helemaal de provinciale sfeer van de ‘juglares’ (troubadours). Zijn grootste verdienste is dat het nergens eentonig wordt: binnen een en dezelfde muzieksoort wisselt Vives steeds af in tempo en stijl. Het was het wachten waard: Clásicos de la Provincia II is één grote brok energie.

Deze recensie staat op MixedWorldMusic.com