De getalenteerde jonge pianist Roberto Fonseca, die ooit faam maakte als vervanger van Ruben González bij Buena Vista Social Club, bracht twee jaar geleden het prachtige debuut Zamazu uit. Op de zelfgeschreven latin jazznummers gebruikte hij zijn Afro-Cubaanse roots op een lyrische en gevoelsmatige manier. Nu herneemt hij die formule, maar zijn tweede plaat Akokan (‘hart’ in het Yoruba) hinkt op twee gedachten: aan de ene kant verrast hij weer met fijne, originele geïmproviseerde tracks, zoals een op de Bulgaarse muziek geïnspireerd nummer, aan de andere kant zoekt hij de commercialiteit op met twee ballads door gastvocalisten Mayra Andrade en Raul Midón. Tijdens een concert in Havana afgelopen zomer liet showman Fonseca zelfs de populaire rappers van Ogguere het podium betreden, in een poging het grote publiek te bereiken. Akokan is een lekker in het gehoor liggende, afwisselend en gedegen plaat geworden, met Fonseca’s veelzijdige en krachtige pianospel. Laten we hopen dat zijn flirt met de mainstream hierbij blijft.

Deze recensie staat in het herfstnummer van Mixed.