Lariba is een in Zwitserland ontstaan collectief van een aantal Cubanen, een Braziliaanse, een Siciliaan, een Mexicaan en een Zwitser. De muziek is pretentieloze, maar rijke en minutieus geconstrueerde mestizo: Telmary meets Manu Chao meets Yerba Buena. Ritmes als son, hiphop, cumbia, jazz, samba, reggae, mozambique, bomba en reggaeton gaan vergezeld van vindingrijke en melodische zang en raps in het Spaans, Portugees, Italiaans en Engels. Cuba is de hoofdmoot: het openingsnummer wordt doorvlochten met een ode aan de Orisha Elegguá en een batá-ritme doet de plaat uitgeleide. De titelsong is misschien wel het meest representatief voor het album: een akoestische en dansbare montuno hiphop. In sommige nummers is er een iets te dwingende vierkwartsbeat, maar altijd swingt er ergens wel een schetterend trompetje doorheen. Como Lo Ves is niet zo’n sterk afgewerkt product als bijvoorbeeld Island Life van Yerba Buena, maar wel weer eens een echt lekkere mestizo-plaat tussen de bergen rumba-rommel en Manu Chao-namaak die uitkomen.

Deze recensie staat in het herfstnummer van Mixed Wereldmuziekmagazine