'Circus gaat bijna over de essentie van het leven'Aan de buitenkant oogt het oude sportcomplex in Vlaardingen verlaten, maar eenmaal binnen is het een en al bedrijvigheid in de hoge, centrale gymzaal. Een groepje jongeren maakt achterwaartse salto’s op een grote trampoline, een meisje balanceert op één been op een rijdende fiets, een jongen jongleert met drie diabolo’s en weer een andere studente ligt op de grond een boek te lezen, met haar benen in de spagaat. In het midden van de zaal probeert Nina Pigné op één been op het hoofd van haar vriend Antoine Zivelonghi te staan. Geconcentreerd luistert het tweetal naar de aanwijzingen van hun docent, en begint opnieuw. Het koppel startte afgelopen september aan de opleiding Rotterdam Circus Arts van Codarts, waar het zich vooral op partneracrobatiek focust. Pigné (Croix, Frankrijk, 1983) en Zivelonghi (Bienne, Zwitserland, 1980) komen uit de theaterwereld. Ze rondden samen een theateropleiding af in Zwitserland, en besloten daarna hun fysieke vaardigheden verder te ontwikkelen in Rotterdam. Zivelonghi: ‘We wilden ons de gereedschappen eigen maken zoals lichaamscontrole, klimmen en het gebruik van touwen om onze toneelstukken meer tot een spektakel te maken. We zijn niet meer de jongsten, dus dit is het moment om ons fysiek te verbeteren.’ Nu trainen ze elke dag fanatiek in Rotterdam. ‘Van negen tot vijf volgen we de lessen met onze medestudenten. Als iedereen naar huis gaat, werken wij nog drie uur verder. Pas als de school dicht gaat, stoppen we,’ vertelt Pigné. Het duo doet slechts twee jaar RCA. ‘We zijn er klaar voor om onze eigen shows te schrijven en uit te voeren. Volgend jaar volgen we hier een aangepast programma met veel partneracrobatiek. En dan gaan we weer aan het werk!’ Opvallend is dat Pigné en Zivelonghi – die inmiddels al de regie deden voor een schoolproductie in de Rotterdamse Schouwburg en regelmatig optreden met het Nederlandse gezelschap Art de la Rue – een opleiding in Rotterdam kozen, terwijl er in Frankrijk zeer hoogwaardige circusopleidingen bestaan. Zivelonghi: ‘Maar die scholen hebben ongelooflijk hoge toelatingseisen en zijn niet te betalen. Bovendien zijn ze enkel gericht op circus, terwijl wij geen circusartiesten willen worden.’ Met dat verschil tussen de theater- en de circuswereld krijgt het tweetal elke dag te maken. Pigné: ‘Hier gaat het om het pure lichaamswerk. Je verkent je angsten en je grenzen, de dood, de kwetsbaarheid van het lichaam. Het gaat bijna om de essentie van het leven. Je doet dingen waarvan het lijkt alsof ze niet mogelijk zijn.’ Zivelonghi vult aan: ‘Er komt helemaal geen bluf of show bij kijken. Je kunt het, of je kunt het niet. Dat maakt circusartiesten heel puur, vind ik, in vergelijking met theateracteurs.’ Wat de studenten het meest betrekt bij de opleiding in Rotterdam zijn de docenten. Pigné: ‘We hebben leraren die nog steeds bij het circus werken en in een trailer wonen, zoals Irada Stoliarova, en mensen die bijvoorbeeld uit de sportacrobatiek komen, zoals Nikolay Pyasta en Emil Angelov. Maar allemaal geven ze zichzelf helemaal, ze stijgen boven zichzelf uit om deze opleiding tot een succes te maken, en dat werkt ontzettend motiverend. Nu voel ik me ook verantwoordelijk voor het slagen van de opleiding.’ Het lijkt wat veel inspanning, twee jaar acrobatiek studeren enkel om je werk spectaculairder te maken. Pigné: ‘Nee, dat is echt nodig. We maken vaak abstracte stukken. Dingen die er heel makkelijk uitzien zijn vaak het moeilijkst, daar heb je dan weken op gestudeerd. We gaan heel diep met de acrobatiek, maar allemaal in dienst van het theater, van het verhaal.’ Met dat verhaal gaan ze deze zomer op tournee door Europa. Pigné en Zivelonghi doen naast hun opleiding aan Rotterdam Circus Arts ook nog werk met hun prijswinnende pan-Europese theatergroep Spettatori. In het bewegingstheaterstuk waarmee ze nu gaan touren – waarin ze ook nog klarinet, accordeon en viool spelen – brengt het Frans/Zwitserse koppel momenteel extra acrobatiek aan. Pigné: ‘Met de technieken die we nu leren kunnen we ons zoveel beter uitdrukken. Zo komen die twee werelden perfect samen.’ www.spettatori.net Dit stuk staat in het zomernummer van het Codarts Magazine
|