Kaloomé creëert sinds 2001 een inventieve fusion van rumba Catalana, Noord-Afrikaanse klanken, flamenco en andere zigeunermuziek. Met een instrumentatie van viool, Arabische en Latijns-Amerikaanse percussie, gitaar, bas en drie formidabele zangstemmen (twee uit de flamenco en een Arabisch geschoolde) zwerft hun muziek altijd tussen deze genres in. Op hun tweede plaat De Otro Color klinkt dit organischer dan ooit. De plaat opent sterk met Galbi, waarin rumba, rock en arabesk hand in hand gaan. Verder zijn er drie aangename flamencopopsongs die doen denken aan Ketama’s hoogtijdagen en er is een Afro-Cubaans ritme, verrassend voorzien van flamencozang. Enkele nummers kregen een wat krasserig chillout-geluid en baslijnen geleend van Ojos de Brujo, een groep waarvan in de verte iets doorschemert. Er zijn instrumentale improvisaties en zelfs flamencoreggae. Vooral de continue afwisseling tussen flamenco- en Arabische zang werkt verademend. Met deze plaat, waarop elk zorgvuldig opgebouwd nummer culmineert in muzikale rijkdom, brengt de band zijn veelzijdigheid gebalanceerd ten gehore.

Deze cd-recensie staat in het zomernummer van Mixed Wereldmuziekmagazine