Hoewel de ouders van Marcio Faraco erop hamerden dat hij advocaat zou worden, koos de Zuid-Braziliaanse gitarist, zanger en liedjesschrijver voor de muziek. Hij vertrok naar Frankrijk, van waaruit hij nog steeds opereert in met name het jazzcircuit. Zijn aanpak doet enigszins denken aan die van zijn landgenoot Vinicius Cantuaria in New York: voortbordurend op het erfgoed van bossa-groten als Tom Jobim en Vinicius de Moraes schrijft Faraco originele, intieme en ritmische ballades, uitgevoerd door zijn betoverende, kalmerende stem en ingetogen gitaarspel. Op zijn vijfde plaat Um Rio werkte hij samen met pianist Philippe Baden Powell - met wie hij de primeur uitvoert van Berceuse, een niet eerder uitgevoerde of uitgebrachte compositie van diens vader, de legendarische gitarist Baden Powell - en zingt hij het schitterende duet Cidade Miniatura met Milton Nascimento. Ondanks de schoonheid van Faraco’s negen eigen stukken is het hoogtepunt van deze plaat toch een zalige bossa nova-uitvoering van de chanson A quoi ça sert l’amour van Edith Piaf.

Deze recensie staat in het huidige nummer van Mixed Wereldmuziekmagazine