Vanaf het openingsnummer van America Brasil knalt Seu Jorges karakteristieke sambarock, op basis van de cavaquinho (soort ukelele) tamboerijn en piepende cuica, de boxen uit. De invloeden uit Amerikaanse folk en blues die de titel van het album al doet vermoeden zouden volgens de charismatische zanger een parodie zijn op de veramerikanisering van zijn thuisland. Hoewel dat dubieus klinkt – Jorge heeft zijn fascinatie voor artiesten als Stevie Wonder nooit verborgen - is America Brasil een fijne plaat geworden met inbreng van rockgitaren, mondharmonica en funky baspatronen. Maar het scherpe randje dat zijn nummers Carolina en Chatterton bijvoorbeeld hadden, ontbreekt. Zijn rauwe, weinig toonvaste stem valt door de mand in langzame nummers, waarvan er te veel op dit album staan. Het getrouwde leven met Mariana - tevens de titel van track nummer zes, waarin hij het ontstaan van zijn jonge gezinnetje bezingt – illustreert dat de ondeugende player uit de favela in rustiger vaarwater verkeert.

Deze recensie staat in het augustus-septembernummer van Mixed Wereldmuziekmagazine