Op een koude, kraakheldere zaterdagmiddag in november werd de winkelende passant op de Rotterdamse Meent getrakteerd op een bijzondere instant barbecue: prikkers met gegrilde garnalen, Japanse soba – noedelsoep met tempura – en rolletjes savooiekool met champignons gingen rond, kinderen dronken chocolademelk met Chinese kruiden en in de bomen hingen lampjes. De naam: Urban Guerrilla Cooking (UGC), een nieuw fenomeen in de stad.

“De volgende keer willen we het in een metrohalte doen, of op het water,” vertelt initiatiefnemer Tajima Masayuki. “Ook gaan we soms een supermarkt in en doen mensen een voorstel: kies wat ingrediënten uit, dan maken wij er à la minute een gerechtje van. Of we bellen willekeurig ergens aan met onze creaties. Altijd onverwacht, snel en tijdelijk.” Samen met biologische chef Sander Lenselink (de CJ, cooking jockey) en MC Léon Ameling (Master of Ceremony) bombardeert hij de stad regelmatig met food happenings. “Want,” vindt Masayuki, die zichzelf ‘food designer’ noemt, “voedsel in de openbare ruimte brengt mensen samen en maakt de stad spannender.” De eerste UGC werd gehouden tegenover café Dudok. Een statement? “Een beetje wel. Voedsel zegt veel over een stad. De diversiteit van voedsel, vooral van goedkoop voedsel, geeft de culturele rijkdom aan. Zo is het fenomeen van Dudok-appeltaart een teken van armoede: in veel Rotterdamse café’s serveren ze dezelfde taart. En ze zijn er nog trots op ook.” Masayuki studeerde architectuur in Tokyo, San Fransisco en Delft en is van beroep sushichef. “Ik houd me niet bezig met ‘food styling’. Voor mij is de smaak van eten het belangrijkste. Maar urban design en stadsontwikkeling combineer ik graag met culinaire ideeën.”

Masayuki ontwerpt ook verpakkingsconcepten. Een van zijn ideeën is een transparant doosje met daarin bevroren, traditioneel gesneden sashimi (rauwe vis), bij ontdooiing meteen klaar om in sojasaus met wasabi gedoopt te worden.

Dit stukje staat in het januarinummer van Items.