De Zuid-Koreaanse Hee-jin Won (1977) observeerde zowel in haar thuisland als in Europa dat mensen een gevoel van geluk en genot konden ondervinden aan het daadwerkelijk bereiden van eten. “Maar dat waren uitzonderingen,” zegt Won. “De meeste mensen koken niet meer, maar produceren voedsel. Dat is wat anders.” Voor haar afstudeerproject aan de Design Academy in Eindhoven nam ze het maken van dumplings (gestoomde, gebakken of gefrituurde pasteitjes uit de Aziatische keuken) als basisconcept, en bedacht een manier om mensen samen te laten genieten van het kookproces. In een boek bracht ze recepten samen van pasteitjes uit verschillende eetculturen – Nederland bracht de kroket in – en tekende vouwpatronen (“als bij origami”) voor de deegvellen van elke soort. Uiteindelijk worden de recepten uitgevoerd in een tijdelijk, rondreizend restaurant, waarin gasten hun kookervaringen met elkaar kunnen delen. Omwille van de sociale interactie ontwierp Won een ronde tafel met in het midden een multifunctionele wokachtige schaal, waarin elke kok zijn eigen pasteitjes kan stomen, braden of frituren. De tafel van dit “sociale restaurant” is, net als de borden, schaaltjes, stoommandjes en bestek, van duurzaam bamboehout.

Dit stukje staat in het januarinummer 2008 van Items.