Andrew Verhulp (23, master of arts in European media) en Elmar Kruitwagen (22, zelfde studie) namen het klassieke concept van het panopticum – de theorie dat mensen zichzelf controleren en disciplineren wanneer ze in de gaten worden gehouden – in een tijd van surveillancecamera’s en digitale slotgrachten.

Hun film is een aaneenschakeling van beelden van louter openbare webcams, waarin de hoofdpersoon speelt met voyeurisme en exhibitionisme; omdat mensen zich zouden aanpassen aan het beeld dat van hen verwacht wordt. Origineel nevenproject van Verhulp is Not my day, een modelijn van capuchontrui, bivakmuts en mondmasker voor wie zich tijdelijk terug wil trekken uit het openbare leven, en toch de schijn op wil houden.

Dit stukje staat in het novembernummer van Items, design magazine.