Vijf keer eerder brachten collega’s een muzikale ode in de vorm van eerbiedige covercd’s aan Joan Manuel Serrat. De gewaardeerde singer-songwriter (Barcelona, 1943) produceerde sinds de jaren zestig een omvangrijk oeuvre aan liederen en op muziek gezette poëzie van grote dichters als Miguel Hernández en Antonio Machado.

Apart van de muzikanten draagt ook het miljoenenpubliek Serrat op handen. En niet alleen het Spaanse. Na enkele uitspraken over de repressie van de Catalaanse taal en de doodstraf tijdens het regime van Franco zag de aimabele Catalaan zich in de jaren zeventig gedwongen een tijd in Latijns-Amerika te verblijven. Vanwege zijn revolutionaire karakter en muzikaliteit – Serrat speelt altijd met de beste orkesten – sloten de Cubanen hem meteen in de armen.

Vanaf dat moment is elke generatie in Cuba opgegroeid met Serrats ode aan de Middellandse Zee (je bent als een vrouw / geurend naar teer / die je mist en bemint / die je kent en vreest), het romantische ‘Tu nombre me sabe a hierba’ (Je naam smaakt naar verse kruiden) en het laconieke ‘No hago otra cosa que pensar en ti’ (‘ik zocht een lied en verloor mezelf / in een berg versleten woorden / ik denk de hele dag alleen aan jou / maar er schiet me even niets te binnen).

De zesde compilatie-ode (2005) aan Serrat was dan ook in handen van Cubaanse muzikanten. Serrats carpe diem-mentaliteit en zijn door Spaanse folklore en Latijns-Amerikaanse ritmes beïnvloede nummers passen perfect bij de nieuwe vertolkers. Met zorg werden arrangementen geschreven en teksten aangepast voor makers van salsa en bolero, pop en rock, klassiek en jazz. De Cubanen waren zelfs niet te beroerd om in het Catalaans te zingen.

En hoewel de eerste editie van ‘Cuba le Canta a Serrat’ met de medewerking rekende van collega-‘trovadores’ Pablo Milanés en Silvio Rodriguez, is het onlangs verschenen tweede deel zeker geen pap zonder krenten. Weer onthullen de Afro-Caribische interpretaties hoe goed de composities van Serrat, die zelf ingetogen en breekbaar zingt, in elkaar zitten.

Artiesten als Los Van Van, Carlos Varela, X Alfonso, Barbarito Torres en Charanga Latina geven zijn engagement en beeldspraken (‘ik verkies wegen boven grenzen, een vlinder boven het Rockefeller Centre [...] de moedervlek op je gezicht boven het Nationaal Museum, de revolutie boven nachtmerries’) nieuwe en actuele inhoud.

Enig minpuntje: de liedteksten zijn niet vertaald in het Engels. Maar dat kan dan goedgemaakt op de derde editie: Serrat heeft nog genoeg sterke nummers (33 cd’s tot nog toe) en ook in Cuba en haar diaspora is geen enkel gebrek aan kandidaten.

--
Deze cd-recensie staat in het septembernummer van wereldmuziekmagazine Beyond. Tot groot verdriet is een oude versie (zonder songtekstvoorbeelden) daarin afgedrukt.