De twintigers hebben zich genesteld in de stoelen en uitgestrekt op de loungebanken van Club Rotterdam. Voor de duidelijkheid wordt nog wel even de gang van zaken uitgelegd. ,,De schrijvers dragen voor, het publiek luistert. Er zal geen sprake zijn van interactiviteit: u kunt niet stemmen, u kunt niets winnen. U mag lachen, maar de auteurs zullen hier niet op reageren.” Achter het katheder spreekt Jorg Schellekens (1979), organisator van de populaire literatuuravonden Nur Literatur. De zaal glimlacht verwachtingsvol.

Want de belangrijkste richtlijn van het evenement is de naam zelf: Nur Literatur is een ‘podium voor de letteren en niets dan de letteren’. In 2001 begonnen Schellekens en zijn oud-klasgenoot Ernest van der Kwast – schrijver van de roman 'Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen' – in kleine café’s en restaurants de avonden te organiseren omdat juist het criterium kwaliteit volgens hen ,,in deze tijd van hiphoppende minstrelen, vioolspelende rappers en dichters begeleid door gitaristen en pruttelende koffiezetapparaten regelmatig over het hoofd wordt gezien.”

Nur Literatur is uitgegroeid tot zo’n honderdvijftig bezoekers per avond, en ondanks de gebruikelijke balans tussen humor en diepgang, mannen en vrouwen, poëzie en proza, Nederlanders en Vlamingen, waren de niveauverschillen afgelopen zaterdag op de vijftiende editie groot.

In de categorie light verse toonde de bloedserieuze domineesdochter Anne Van Amstel in haar 'Open brief aan Al Qaida' haar politieke engagement: ,,Ontzie daarom elk doel waarbij een kans bestaat op / lijken die bij leven uw broeders niets misdeden.” In een ander bitter gedicht noemde zij borstkanker ,,een judaskus van binnenuit”.

Ook geen zwaargewicht, maar wel herkenbaar, grappig en ontroerend was bestsellerauteur Ronald Giphart. Hij besloot het verbod op interactiviteit te doorbreken door het publiek te laten bepalen welke pagina’s hij voor zou lezen uit zijn boek 'Ik omhels je met duizend armen' - de verfilming gaat deze week in première. Toevallig kwamen vooral seks – chimpansee-seks tegenover Bonobo-seks – en liefde – ,,in remlicht zijn alle meisjes mooier” – aan bod.

Het publiek amuseerde zich kostelijk. Maar de eerste die erin slaagde aan alle criteria te voldoen was de Vlaming Peter Verhelst. Voor een muisstille zaal droeg hij zijn 'Zwarte zon - vier sonnetten voor een man' voor, onlangs geschreven voor het toneelstuk Richard II van regisseur Johan Simons, en het nog ongepubliceerde liefdesgedicht 'De kus (1)': ,,Even later sta je op / een terras met sterren bezaaid / naar adem te happen, de armen / om je heen geslagen, bedwelmd, alsof / ze opkringelt uit het grasperk, een bos / tijm. Het kan niets anders zijn / dan de nacht zelf die in- en uit- / geademd in sluiers langs het huis strijkt.”

Dit artikel stond op maandag 6 maart in NRC Handelsblad

www.nurliteratur.nl